Beste Rudy De Leeuw,
30 januari 2012 - De dag van dé langverwachte algemene staking. Laten we even vergeten dat u het land ook al even hebt lamgelegd even voor kerstmis, maar een nieuw jaar, nieuwe kansen. Ik apprecieer alleszins dat u in naam van het ABVV nog de moeite hebt genomen om uit te leggen waarom er wordt gestaakt. Maar als iemand die zowel studies als werken combineert ben ik het grondig oneens met u.
Ik ben pas op de arbeidsmarkt, en samen met veel mensen van mijn generatie begrijp ik niet waarom er nu concreet wordt gestaakt. Ik geef toe, u hebt een zeer verdienstelijke poging gedaan om het ons - studenten en jonge werkers - proberen uit te leggen, maar zelfs bij de inleiding van uw betoog gingen mijn haren al overeind staan. U kunt ook anders actie voeren!
De jongste schouders zullen de zwaarste lasten dragen! Wat u ook mag beweren, het zullen de gezondste, en dus de jongste schouders zijn die de zwaarste lasten zullen dragen. Dus de studenten en pas afgestudeerden van vandaag. En waarom? We hebben een heel decennium stilgestaan. Wat wij als jonge generatie hoorden was dat we toch zeker langer zouden moeten gaan werken, zonder dat er ondertussen structureel naar toe werd gewerkt. Ik durf zelf stellen dat we solidair zouden zijn met uw actie als ook wij op dezelfde leeftijd op pensioen konden gaan. Maar we weten wat ons lot is: wij zullen langer werken als u! Is het dan zo onlogisch dat wij net verwachten dat u solidair met ons - jongeren - bent? Of om het in uw woorden te zeggen: 'kleintjes'. 'Kleintjes' die zich op het systeem verlaten om zich te ontwikkelen. 'Kleintjes' die nog op het openbaar vervoer vertrouwen om examen af te leggen of te gaan werken en die later nog langer zullen werken om voor uw pensioen te betalen. Want wij zullen het uiteindelijk zijn die de solidariteit zullen betalen, net omdat we een decennium hebben stilgestaan. Omdat u en uw medestanders dat decennium, wetende wat er aan kwam, niet hebt gebruikt om voor een zachte landing te zorgen. Neen, u hebt aangemodderd en de grootste opgave van uw generatie - het handhaven van ons Belgisch sociaal systeem - afgeschoven op de jongere generatie. Deze zal hier niet meer van kunnen genieten zoals u dat eens kon, en toch vraagt u solidariteit voor het 'wij' en niet voor het 'ik'. Wel beste meneer De Leeuw, laten we de rollen even omdraaien. U was een 'ik' toen het goed ging, maar nu het fout dreigt te lopen moeten 'wij' er allemaal staan om als buffer te dienen. Want zoals reeds gezegd: het zullen inderdaad de jongste schouders zijn die de zwaarste lasten zullen dragen.
Met de rug tegen de muur? Pas als laatste redmiddel wordt er gestaakt? Veel studenten zijn nog niet vergeten dat u vlak voor de kerstvakantie ook al staakte. Nota bene ook het openbaar vervoer, net op het moment dat de meeste lessen afgelopen waren en veel van hen huiswaarts wilden gaan om aan hun blok te beginnen. Was het toen ook al uw laatste redmiddel? Of wil u toegeven dat het eerder wat gerol van spierballen was? Gerol waar natuurlijk weer de kleine pendelaar de dupe van bleek te zijn.
Staken om bedrijven onder druk te zetten. Ik ben het met u eens dat in productiebedrijven "de boel plat leggen" vaak de efficiëntste manier is om druk te leggen op de bedrijfstop als rechtstreeks betrokkenen. Voor de openbare sector is dit niet zo! Wat openbaar geproduceerd wordt is net betaald door en voor de burger. U raakt nog steeds de werkgevers, in case de burgers! Waarom overweegt u geen betaalstaking? Het kost de overheid handenvol geld, maar raakt niet de mensen die er echt toe doen: de burgers waar u ook voor claimt te strijden. U bereikt nog steeds hetzelfde doel, verdient begrip voor uw acties én u wint onze sympathie!
In plaats daarvan verkondigt u het land te zullen platleggen en de 'kleintjes' moeten zich maar behelpen. U hoopt op onze solidariteit, maar ik betwijfel ten sterkste of u deze zo zelfs maar verdient.
30 januari 2012 - De dag van dé langverwachte algemene staking. Laten we even vergeten dat u het land ook al even hebt lamgelegd even voor kerstmis, maar een nieuw jaar, nieuwe kansen. Ik apprecieer alleszins dat u in naam van het ABVV nog de moeite hebt genomen om uit te leggen waarom er wordt gestaakt. Maar als iemand die zowel studies als werken combineert ben ik het grondig oneens met u.
Ik ben pas op de arbeidsmarkt, en samen met veel mensen van mijn generatie begrijp ik niet waarom er nu concreet wordt gestaakt. Ik geef toe, u hebt een zeer verdienstelijke poging gedaan om het ons - studenten en jonge werkers - proberen uit te leggen, maar zelfs bij de inleiding van uw betoog gingen mijn haren al overeind staan. U kunt ook anders actie voeren!
De jongste schouders zullen de zwaarste lasten dragen! Wat u ook mag beweren, het zullen de gezondste, en dus de jongste schouders zijn die de zwaarste lasten zullen dragen. Dus de studenten en pas afgestudeerden van vandaag. En waarom? We hebben een heel decennium stilgestaan. Wat wij als jonge generatie hoorden was dat we toch zeker langer zouden moeten gaan werken, zonder dat er ondertussen structureel naar toe werd gewerkt. Ik durf zelf stellen dat we solidair zouden zijn met uw actie als ook wij op dezelfde leeftijd op pensioen konden gaan. Maar we weten wat ons lot is: wij zullen langer werken als u! Is het dan zo onlogisch dat wij net verwachten dat u solidair met ons - jongeren - bent? Of om het in uw woorden te zeggen: 'kleintjes'. 'Kleintjes' die zich op het systeem verlaten om zich te ontwikkelen. 'Kleintjes' die nog op het openbaar vervoer vertrouwen om examen af te leggen of te gaan werken en die later nog langer zullen werken om voor uw pensioen te betalen. Want wij zullen het uiteindelijk zijn die de solidariteit zullen betalen, net omdat we een decennium hebben stilgestaan. Omdat u en uw medestanders dat decennium, wetende wat er aan kwam, niet hebt gebruikt om voor een zachte landing te zorgen. Neen, u hebt aangemodderd en de grootste opgave van uw generatie - het handhaven van ons Belgisch sociaal systeem - afgeschoven op de jongere generatie. Deze zal hier niet meer van kunnen genieten zoals u dat eens kon, en toch vraagt u solidariteit voor het 'wij' en niet voor het 'ik'. Wel beste meneer De Leeuw, laten we de rollen even omdraaien. U was een 'ik' toen het goed ging, maar nu het fout dreigt te lopen moeten 'wij' er allemaal staan om als buffer te dienen. Want zoals reeds gezegd: het zullen inderdaad de jongste schouders zijn die de zwaarste lasten zullen dragen.
Met de rug tegen de muur? Pas als laatste redmiddel wordt er gestaakt? Veel studenten zijn nog niet vergeten dat u vlak voor de kerstvakantie ook al staakte. Nota bene ook het openbaar vervoer, net op het moment dat de meeste lessen afgelopen waren en veel van hen huiswaarts wilden gaan om aan hun blok te beginnen. Was het toen ook al uw laatste redmiddel? Of wil u toegeven dat het eerder wat gerol van spierballen was? Gerol waar natuurlijk weer de kleine pendelaar de dupe van bleek te zijn.
Staken om bedrijven onder druk te zetten. Ik ben het met u eens dat in productiebedrijven "de boel plat leggen" vaak de efficiëntste manier is om druk te leggen op de bedrijfstop als rechtstreeks betrokkenen. Voor de openbare sector is dit niet zo! Wat openbaar geproduceerd wordt is net betaald door en voor de burger. U raakt nog steeds de werkgevers, in case de burgers! Waarom overweegt u geen betaalstaking? Het kost de overheid handenvol geld, maar raakt niet de mensen die er echt toe doen: de burgers waar u ook voor claimt te strijden. U bereikt nog steeds hetzelfde doel, verdient begrip voor uw acties én u wint onze sympathie!
In plaats daarvan verkondigt u het land te zullen platleggen en de 'kleintjes' moeten zich maar behelpen. U hoopt op onze solidariteit, maar ik betwijfel ten sterkste of u deze zo zelfs maar verdient.
En om ook met uw laatste laatste woorden te eindigen: ook 'wij kleintjes' hebben een antwoord op uw staking met deze facebookgroep: "Help! Ik heb een examen op 30/01" (en nog vele andere initiatieven), een creatieve oplossing voor een maatschappelijk probleem. Denk er eens over na meneer De Leeuw, over zo'n creatieve manier om uw ongenoegen te uiten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten